نفقه واجب مىباشد . سپس اين قائل در تقريب استدلال فرموده است : خداوند متعال بر وارث نفقه مورّث را واجب نموده و علّتش اينست كه چون وارث است و اين علّت چون از طرفين ثابت است زيرا هردو وارث يكديگر مىباشند لاجرم بر مورّث نيز نفقه وارث لازم و واجبست نه مستحب . سپس مىفرماين : در وجوب انفاق فرقى نيست بين آنكه منفق مؤنث بوده يا مذكر باشد چنانچه صغير يا كبير بوده باشد بينشان فرقى نمىباشد زيرا عموم دليل مقتضى چنين حكمى مىباشد . قوله : و اولادهم : ضمير جمع به [ اخوه و اخوت ] راجع است . قوله : فى الوارث منهم : ضمير جمع به [ اقارب ] عود مىكند . قوله : و قيل يجب النفقة : قائل اينقول مرحوم شيخ طوسى است . قوله : لقوله تعالى و على الوارث الخ : سوره بقره آيه 233 . قوله : ثبت من الطرفين : فاعل [ ثبت ] ضميرى است كه به وجوب انفاق راجع بوده و مقصود از طرفين وارث و موّرث مىباشد . قوله : لتساويهما فيه : ضمير تثنيه به طرفى راجع بوده و ضمير در [ فيه ] به ارث راجع است . متن : و إنما يجب الإنفاق على الفقير العاجز عن التكسب